O Blog de Editorial Galaxia

O Blog de Editorial Galaxia

Posts tagged kristina sabaite

Set 21

‘Un can no piso’ no blog de Kristina Sabaite

Autor: administrador | | Tags: , , | Categorías: Revista de prensa | Deixa un comentario

A ilustradora Kristina Sabaite publicou no seu blog persoal un fermoso post arredor de Un can no piso, o libro de Fina Casalderrey ilustrado maxistralmente por ela. A composición fotográfica que vedes aquí tamén é obra súa, así como estoutra foto que tomou no stan da Asociación Galega de Editores no recente Congreso do IBBY [...]

Xun 18

Recoñecemento internacional para Kristina Sabaite

Autor: administrador | | Tags: | Categorías: Premios | Deixa un comentario

A ilustradora Kristina Sabaite, autora de varios traballos para a nosa editorial (o máis recente, para o libro de Fina Casalderrey, Un can no piso), vén de ser recoñecida no prestixioso Festival de Diseño “Cow” de Ucraína.
A nova ten a súa importancia porque son moi poucos os ilustradores seleccionados ao longo do ano en todo [...]

Xan 14

KRISTINA SABAITE NA ‘GALERÍA DE ARTE’

Autor: administrador | | Tags: , | Categorías: Galería de Arte | Deixa un comentario

Hoxe incorporamos á nosa Galería de Arte o traballo da artista lituana Kristina Sabaite, que vén de ilustrar para a nosa editorial o audioconto Os catro amigos.
Podes ver parte do seu traballo no seu blog persoal, e aquí.

A opinión de

    Paulo Calvo

    21/05/13

    Paulo Calvo
    Rosalía

    Cando me enterei do novo concurso tuiteiro de Galaxia, inmediatamente comecei a cavilar e a enviar chíos. Os primeiros eran guerrilleiros, políticos, contestatarios, galeguistas… Porque para min Rosalía non é esa muller melancólica e chorona que tanto promulgan algúns senón unha persoa valente, afoutada e rebelde. Capaz de esixir A xustiza pola man.

    Mais os seguintes chíos viraron cara a temas máis bucólicos… Como un rapaz coma min da Amaía non ía facer referencia ás paisaxes labradas polo río Sar das que tanto falou Rosalía? Ortoño, Bastabales, Padrón… Porque Rosalía tamén é paisaxe, choiva, ríos, silveiras, fontes e figueiriñas que eu (tamén) plantei…

    Finalmente, os meus últimos chíos – do cal saíu o gañador – xiraron ó redor de nós. Dos galegos. Da xente das aldeas e máis das vilas. Dos que quedaron e dos que tiveron que marchar lonxe da terriña deixando viúvas de vivos. E lembrei os contos de miña avoa querida. Lembrei a infancia. Lembrei a aldeíña, o monte, o arrecendo da herba…

    Lembrei todo aquilo que ben quixen un día…

    Lembrei a Rosalía.

Os artigos de

Tamén podes ler

Revista de prensa

A recomendación de...

Gracia Santorum

Un chapeu negro e un nariz de pallaso

Posts recentes

Posts popular

Últimos Comentarios