O Blog de Editorial Galaxia
Xan 5

O futuro que fica no pasado

Autor: Débora Campos | | Categorías: Artigos de autor |

A muller achegóuseme no remate dunha tertulia literaria. Nese momento derradeiro no que algúns queren saudar cun bico ata a próxima vez e no que outros teñen algo que comentar ou que pedir. A muller agardou a súa quenda e cando xa non quedaban outros interesados en falar, pediume un momento para unha consulta.

A muller contoume que viña de rematar o seu curso CELGA (o sistema de certificación de lingua galega que a Xunta de Galiza implementou tamén na cidade de Bos Aires) pero que non era ese motivo de ledicia porque lles chegara o ruxe ruxe de que non terían oportunidade de seguir con esas clases porque o goberno galego non os ía financiar máis.

A muller falaba en nome do seu grupo de estudos. Levaba o sorriso agre dos que sinten unha preocupación que non marcha. E isto non é que eu o imaxine. Ela mesma mo dixo: “Nós estamos moi mal porque non queremos deixar de aprender a lingua. E non entendemos por qué quitan os cursos que teñen moitos alumnos e vese que medran”, apuntou.

Ás veces, non se entende o que sí se entende…

Conveidei á muller e aos seus compañeiros a seguir as tertulias literarias que levamos pero eles o que queren é falar en galego. Queren que alguén lles mellore a pronuncia e queren aprender a gramática e as expresións que o galego ten de seu. Queren facer exercicios na casa e descubrir novas palabras. O que queren, penso, é respecto. Queren ser parte. Queren vivir a lingua da súa orixe coa dignidade coa que se aprenden tantas outras linguas.

Queren o que, disque, xa non terán.

A muller e este grupo de persoas -que dedicou tempo e esforzo da súa vida na cidade de Bos Aires para aprender a lingua da terra- vanse xuntar nas vacacións que aquí comezan agora para pagar eles un profesor de galego e non perder así o aprendido neste ano. Pagarán o profesor no caso de atopalo, claro. Porque o filólogo Carlos Rodriguez Brandeiro -que leva aquí anos e anos aprendéndonos o noso idioma co maior compromiso- non pode atender tantos e tantos pedidos de clase.

Cousas veredes neste mundo que adianta para atrás.

2 Respostas de “O futuro que fica no pasado”

  1. 1
    Xosé Antón:

    Cartamente son “malos tempos para a lírica” como dicían os Golpes Bajos unhas décadas atrás. Esperemos que Galicia recupere dunha vez por todas a cordura.

  2. 2
    A nena do paraugas:

    Parece mentira que o galego sexa máis desexado fóra ca na casa. Menos mal que aínda queda xente para encher o Obradoiro pola Lingua!

Deixa unha réplica

Debes cubrir o campo de texto coas letras e numeros aqui expostos: primeiro un Y despois pon a  8 agora un Z o seguinte e un j agora m despois pon a  j a continuacion un p

A opinión de

    Patricia Arias Chachero

    03/07/14

    Patricia Arias Chachero
    Nos 50 anos de Grial

    Hai uns meses, mentres as miñas alumnas e alumnos de Bacharelato se concentraban nas preguntas dun exame de literatura, apoiada na mesa, lía eu o número da Revista Grial dedicado a conmemorar o seu 50 aniversario. Quixo a casualidade que un dos temas que os estudantes debían desenvolver fose precisamente “a recuperación da literatura galega na posguerra” e que os apuntamentos do seu libro de texto aludisen precisamente, ao significado papel da senlleira publicación.

    No medio da proba, unha das mozas da primeira fila, preguntou sorprendida se Grial se seguía publicando. Superada a sorpresa da casualidade e practicamente sen tempo a reflexionar sobre a proximidade da nosa historia máis inmediata, ganas me deron de interromper o seu traballo e falarlles orgullosa da nosa publicación máis veterana.

    Explicarlles que cada trimestre gozamos dun produto de recoñecida valía grazas á ilusión e á teimosía de Fernández del Riego e Illa Couto que aló polo outono de 1963 acordaron botalo a andar. Seria de xustiza lembrarlles ademais que con cada número, Grial vindica a nosa singularidade e riqueza no mapa da cultura universal demostrándonos a todas e todos que se trata dunha revista de altísima calidade.

    Víctor F. Freixanes ten dito que o 63 foi un ano importante nas nosas letras e concordamos plenamente con el. En poucos meses apareceu Grial, conmemorouse o centenario da publicación dos Cantares Gallegos rosalianos, instaurouse o Día das Letras Galegas e materializouse o soño de Fermín Penzol a través da biblioteca que hoxe leva o seu nome. A día de hoxe seguimos gozando de toda esta riqueza e agardamos confiados que as xeracións que veñen atrás nosa poidan seguir facéndoo.

Os artigos de

Tamén podes ler

Revista de prensa

A recomendación de...

Xesús Fraga

A maleta de Victoria Kent

Arquivos

Temas


Útimos Posts


Últimos Comentarios