O Blog de Editorial Galaxia
Xan 5

O futuro que fica no pasado

Autor: Débora Campos | | Categorías: Artigos de autor |

A muller achegóuseme no remate dunha tertulia literaria. Nese momento derradeiro no que algúns queren saudar cun bico ata a próxima vez e no que outros teñen algo que comentar ou que pedir. A muller agardou a súa quenda e cando xa non quedaban outros interesados en falar, pediume un momento para unha consulta.

A muller contoume que viña de rematar o seu curso CELGA (o sistema de certificación de lingua galega que a Xunta de Galiza implementou tamén na cidade de Bos Aires) pero que non era ese motivo de ledicia porque lles chegara o ruxe ruxe de que non terían oportunidade de seguir con esas clases porque o goberno galego non os ía financiar máis.

A muller falaba en nome do seu grupo de estudos. Levaba o sorriso agre dos que sinten unha preocupación que non marcha. E isto non é que eu o imaxine. Ela mesma mo dixo: “Nós estamos moi mal porque non queremos deixar de aprender a lingua. E non entendemos por qué quitan os cursos que teñen moitos alumnos e vese que medran”, apuntou.

Ás veces, non se entende o que sí se entende…

Conveidei á muller e aos seus compañeiros a seguir as tertulias literarias que levamos pero eles o que queren é falar en galego. Queren que alguén lles mellore a pronuncia e queren aprender a gramática e as expresións que o galego ten de seu. Queren facer exercicios na casa e descubrir novas palabras. O que queren, penso, é respecto. Queren ser parte. Queren vivir a lingua da súa orixe coa dignidade coa que se aprenden tantas outras linguas.

Queren o que, disque, xa non terán.

A muller e este grupo de persoas -que dedicou tempo e esforzo da súa vida na cidade de Bos Aires para aprender a lingua da terra- vanse xuntar nas vacacións que aquí comezan agora para pagar eles un profesor de galego e non perder así o aprendido neste ano. Pagarán o profesor no caso de atopalo, claro. Porque o filólogo Carlos Rodriguez Brandeiro -que leva aquí anos e anos aprendéndonos o noso idioma co maior compromiso- non pode atender tantos e tantos pedidos de clase.

Cousas veredes neste mundo que adianta para atrás.

2 Respostas de “O futuro que fica no pasado”

  1. 1
    Xosé Antón:

    Cartamente son “malos tempos para a lírica” como dicían os Golpes Bajos unhas décadas atrás. Esperemos que Galicia recupere dunha vez por todas a cordura.

  2. 2
    A nena do paraugas:

    Parece mentira que o galego sexa máis desexado fóra ca na casa. Menos mal que aínda queda xente para encher o Obradoiro pola Lingua!

Deixa unha réplica

Debes cubrir o campo de texto coas letras e numeros aqui expostos: primeiro un N agora L o seguinte e un 7 o seguinte e un x despois T

A opinión de

    Xavier Alcalá

    25/09/14

    Xavier Alcalá
    Sigamos

    O pasado 18 de setembro o Instituto Cervantes de Bruxelas abriulle as portas a Galaxia para recibir a Víctor Freixanes, a quen isto vos escribe e a un grande e ledo grupo de interesados en Mar Maior. Por tras da operación estaba María González Encinar, a directora do Centro, monfortina de raza.

    O acto estivo cheo de emocións. O discurso do Víctor, con algunha variación miña, veu cantar na Capital da Unión Europea que Galicia non acaba no Finis Terrae dos romanos.

    Din en Bruxelas que “o idioma de Unión é a tradución” e connosco estiveron galegos que, por xunto, dominan os segredos de vinte idiomas. Eles van ser os nosos embaixadores en dúas direccións: na do galego a calquera lingua europea e viveversa. Logo da experiencia do “Ulises”, sigamos.

Os artigos de

Tamén podes ler

Revista de prensa

A recomendación de...

Antón Riveiro Coello

A maleta de Victoria Kent

Arquivos

Temas


Útimos Posts


Últimos Comentarios