O Blog de Editorial Galaxia
Xan 5

O futuro que fica no pasado

Autor: Débora Campos | | Categorías: Artigos de autor |

A muller achegóuseme no remate dunha tertulia literaria. Nese momento derradeiro no que algúns queren saudar cun bico ata a próxima vez e no que outros teñen algo que comentar ou que pedir. A muller agardou a súa quenda e cando xa non quedaban outros interesados en falar, pediume un momento para unha consulta.

A muller contoume que viña de rematar o seu curso CELGA (o sistema de certificación de lingua galega que a Xunta de Galiza implementou tamén na cidade de Bos Aires) pero que non era ese motivo de ledicia porque lles chegara o ruxe ruxe de que non terían oportunidade de seguir con esas clases porque o goberno galego non os ía financiar máis.

A muller falaba en nome do seu grupo de estudos. Levaba o sorriso agre dos que sinten unha preocupación que non marcha. E isto non é que eu o imaxine. Ela mesma mo dixo: “Nós estamos moi mal porque non queremos deixar de aprender a lingua. E non entendemos por qué quitan os cursos que teñen moitos alumnos e vese que medran”, apuntou.

Ás veces, non se entende o que sí se entende…

Conveidei á muller e aos seus compañeiros a seguir as tertulias literarias que levamos pero eles o que queren é falar en galego. Queren que alguén lles mellore a pronuncia e queren aprender a gramática e as expresións que o galego ten de seu. Queren facer exercicios na casa e descubrir novas palabras. O que queren, penso, é respecto. Queren ser parte. Queren vivir a lingua da súa orixe coa dignidade coa que se aprenden tantas outras linguas.

Queren o que, disque, xa non terán.

A muller e este grupo de persoas -que dedicou tempo e esforzo da súa vida na cidade de Bos Aires para aprender a lingua da terra- vanse xuntar nas vacacións que aquí comezan agora para pagar eles un profesor de galego e non perder así o aprendido neste ano. Pagarán o profesor no caso de atopalo, claro. Porque o filólogo Carlos Rodriguez Brandeiro -que leva aquí anos e anos aprendéndonos o noso idioma co maior compromiso- non pode atender tantos e tantos pedidos de clase.

Cousas veredes neste mundo que adianta para atrás.

2 Respostas de “O futuro que fica no pasado”

  1. 1
    Xosé Antón:

    Cartamente son “malos tempos para a lírica” como dicían os Golpes Bajos unhas décadas atrás. Esperemos que Galicia recupere dunha vez por todas a cordura.

  2. 2
    A nena do paraugas:

    Parece mentira que o galego sexa máis desexado fóra ca na casa. Menos mal que aínda queda xente para encher o Obradoiro pola Lingua!

Deixa unha réplica

Debes cubrir o campo de texto coas letras e numeros aqui expostos: primeiro un C a continuacion un W o seguinte e un 5 despois pon a  m o seguinte e un p o seguinte e un m

A opinión de

    Víctor F. Freixanes

    21/04/16

    Víctor F. Freixanes
    A Buenos Aires galega

    Así titula Ramón Villares o derradeiro capítulo da súa nova edición da “Historia de Galicia”, reeditada, ampliada e enriquecida tanto na versión en galego (Galaxia) como a impresa en Buenos Aires (Mar Maior) que presentamos estes días na 42 edición da Feira do Libro da capital porteña, este ano dedicada á cidade de Santiago de Compostela. Calcúase que un millón e medio de visitantes pasarán nestas semanas polas instalación da Feira.

    A Galicia de Buenos Aires. A memoria dos nosos avós e, asemade, a actividade puxante dos seus netos. Hai unha Galicia viva que tamén esta aquí, nisto que algúns denominan a “quinta provincia” e que Castelao no seu día, na angostura do exilio, calificou agradecido como a “Galicia ideal”.

    Seguramente non existe a Galicia ideal. A Galicia ideal é a que levamos e construímos decote cada un de nós. Pero destoutro lado do mundo, onde agora estamos, lanzando este novo soño de Editorial Galaxia (Mar Maior), esa Galicia está viva, respira, ten as súas arelas, defende os seus soños, ás veces ¿por qué non? tamén os seus desencantos e as suas frustracións. Pero vive! Respira! E nós, as xente de Galaxia, estamos tamén aquí, como aquel Otero Pedrayo que viaxa por primeira vez a Buenos Aires no ano 1948, tempos ben difíciles e distintos dos nosos, abofé, e leva agochada na equipaxe a Carta Xeográfica de Domingo Fontan que hoxe podemos ver no Centro Galego na rúa Belgrano. O corazón de Galicia. Un dos seus moitos corazóns posibles.

Os artigos de

Tamén podes ler

Revista de prensa

A recomendación de...

Ramón Rozas

Os elefantes de Sokúrov

Arquivos

Temas


Útimos Posts


Últimos Comentarios