A recuperación da lingua literaria
 De esquerda á dereita: Domingo García-Sabell, Francisco Fernández del Riego, Celestino Fernández de la Vega, Ánxel Fole e Ramón Piñeiro nas montañas dos Ancares nos primeiros anos sesenta
Non foi a única iniciativa, aínda que si a de maior continuidade. Polas mesmas datas fundárase a editorial Bibliófilos Gallegos, e pouco despois, Monterrey, Castrelos (1963), Ediciós do Castro (1963), Xistral (1968)... A partir daquela data, principalmente na década dos anos 60, a produción en lingua galega volve recuperar a iniciativa na terra. Unha nova xeración de autores, a chamada Nova Narrativa (Rodríguez Mourullo, Méndez Ferrín, Carlos Casares, Lois Diéguez, Camilo Gonsar, María Xosé Queizán), inicia una nova singradura, con referentes valiosos na xeración anterior: Álvaro Cunqueiro, Eduardo Blanco Amor e Ánxel Fole.
No ensaio destacan García-Sabell, Ramón Piñeiro, Fernández del Riego, Rof Carballo, Celestino Fernández de la Vega, e na década seguinte consolídanse novos xéneros: a economía, a sociolingüística, a socioloxía... No teatro, Mariñas del Valle publica en 1965 A revolta, e na poesía xorden tamén novos autores: Celso Emilio Ferreiro, Xohana Torres, Antón Tovar, Salvador García Bodaño, Arcadio-López Casanova, Bernardino Graña, Avilés de Taramancos, Uxío Novoneyra, Manuel Cuña Novás...
|
 |
|
|
|
|
